W ostatnich dniach studenci kierunku ratownictwo medyczne postanowili w pełni wykorzystać zimową aurę pogodową – przeprowadzając terenowe zajęcia z hipotermii.
Czym jest hipotermia? Hipotermia jest stanem klinicznym, w którym temperatura głęboka ciała obniża się poniżej 35°C, prowadząc do zaburzeń funkcjonowania układów organizmu, w szczególności układu krążenia oraz ośrodkowego układu nerwowego.
Etiologia:
- długotrwała ekspozycja na niską temperaturę otoczenia (wiatr, opady atmosferyczne, śnieg)
- zanurzenie w zimnej wodzie
- niewystarczająca lub przemoczona odzież
- spożycie alkoholu oraz użycie substancji psychoaktywnych
- urazy, wyczerpanie fizyczne, niedożywienie
- choroby przewlekłe (np. niedoczynność tarczycy)
Klasyfikacja hipotermii
Hipotermia łagodna (35–32°C)
- nasilone dreszcze
- blada, zimna skóra
- tachykardia
- tachypnoë
Hipotermia umiarkowana (32–28°C)
- osłabienie lub ustąpienie dreszczy
- zaburzenia świadomości
- bradykardia
- spowolniona, niewyraźna mowa
Hipotermia ciężka (<28°C)
- utrata przytomności
- ciężkie zaburzenia rytmu serca
- wysokie ryzyko nagłego zatrzymania krążenia
Objawy kliniczne
- uczucie zimna
- dreszcze (zanikające w zaawansowanej hipotermii)
- zaburzenia świadomości
- spowolnienie czynności serca i oddechu
- wzmożone napięcie i sztywność mięśniowa
Postępowanie przedszpitalne
- zapewnienie bezpieczeństwa ratownika oraz poszkodowanego
- minimalizacja ruchów i ostrożne, delikatne postępowanie z poszkodowanym (ryzyko wywołania migotania komór)
- izolacja termiczna od podłoża i środowiska (koce, folia NRC, sucha odzież)
- ogrzewanie bierne
- ogrzewanie czynne (jeżeli dostępne i bezpieczne)
- ocena i zabezpieczenie drożności dróg oddechowych oraz funkcji życiowych (ABC)
- tlenoterapia, jeśli możliwa
- stałe monitorowanie parametrów życiowych
- niezwłoczny transport do szpitala
Zasada postępowania
„Pacjent wychłodzony nie jest uznawany za zmarłego, dopóki nie zostanie ogrzany i dopiero wówczas stwierdzony zgon.”
